DESSSQual
DESSSQual - Zdefiniowanie europejskiego 'przeciętnego poziomu' kwalifikacji pracownika ochrony
Następnym krokiem w procesie ustalania standardów porównawczych szkolenia pracowników ochrony była kompilacja obecnych kursów kwalifikacyjnych i odnośnych wymagań w poszczególnych krajach. Aby utrzymać zasoby danych w zwięzłych i ustalonych ramach uwzględniono w zapisie tylko te formy szkoleń i kwalifikacje, które określa się jako obowiązkowe dla licencjonowanych pracowników lub są regulowane przez prawodawstwo danego kraju. Wyjątkiem są kraje, gdzie nie ma obecnie żadnych przepisów dotyczących szkolenia pracowników ochrony (Austria, Rumunia). Tu zaakceptowano powszechnie stosowane wśród służb ochrony tych krajów zasady oceny kwalifikacji.
Ponadto czas trwania kursów szkoleniowych i ilość godzin lekcyjnych odpowiadających danemu poziomowi wyników nauczania zostały uwzględnione w zapisie wraz ze wstępnymi warunkami odpowiadającymi danemu rodzajowi szkolenia.
Aby rozbudować ramy europejskich standardów porównawczych kwalifikacji pracowników ochrony szczególnie zainteresowano się dwoma poziomami nauczania - najbardziej podstawowym oraz określanym obecnie jako 'przeciętne kwalifikacje zawodowe' - oficjalnie uznane i zgodne z prawem danego kraju. Wśród podstawowych wymagań zawodowych najbardziej istotne są te, które zostały uznane za obowiązkowe przez prawo, to znaczy dotyczą każdej osoby pracującej w służbach ochrony danego kraju. Wykaz obowiązkowych kwalifikacji jest wymogiem prawnym w większości krajów europejskich (10 z 12 biorących udział w projekcie DESSSQual).
Aby przejść do profilu kwalifikacji dla standardu porównawczego szkolenia pracowników ochrony na poziomie obowiązkowym wybrano następującą procedurę: jako bazę ewaluacji wyselekcjonowano listę wszystkich zakresów nauczania/modułów nauczania uznanych przez prawo jako obowiązkowe w krajach partnerskich DESSSQual, wraz z poziomem umiejętności będących wynikiem nauczania. Kompletna lista zawierała również szczególne punkty szkolenia obecne tylko w jednym lub dwóch krajach. Dlatego też wszystkie hasła występujące mniej niż cztery razy zostały pominięte, aby powstała przeciętna lista wymagań szkoleniowych (patrz lista Obowiązkowe kwalifikacje pracowników ochrony - Profil wstępny 1: Populacja wybrana według wartości poniżej 4).
Powyższa lista wciąż zawierała wyizolowane i całkowicie nie reprezentatywne wartości na najwyższych poziomach wyników nauczania. Listy te, również zostały przystosowane zgodnie z procentowym udziałem tematów dla danych wyników nauczania; proporcja 15% została uznana za znaczącą (patrz: Obowiązkowe kwalifikacje pracowników ochrony - profil wstępny 1: Populacja wybrana według wartości poniżej 4/wartości procentowe). Powstała w ten sposób lista - z wynikami zapisanymi w postaci słupków - stanowi wersję przystającą do przeciętnego obowiązkowego szkolenia wymaganego w krajach całej Europy (około 70-80%). Nazwano ją: Obowiązkowe kwalifikacje pracowników ochrony - Standard porównawczy (ata). W tym profilu uwzględniono tylko wyniki do poziomu 'potrafimy to zastosować'.
W celu dalszego oceniania programów szkoleniowych lub indywidualnego poziomu kwalifikacji metodą elektroniczną bądź manualną wymieniony wyżej profil stanowi tło i normę standaryzowanego porównania podstawowych wymagań i wyników szkolenia pracowników ochrony.
Ta sama procedura oparta na liście wszystkich modułów/tematów nauczania wymienionych w kontekście regulacji prawnych we wszystkich krajach partnerskich programu została zastosowana w opracowaniu listy: Zawodowe kwalifikacje pracowników ochrony - standard poznawczy (sk). W przeciwieństwie do opisanej procedury profilu obowiązkowego, ten poziom wyników nauczania - 'wykwalifikowany/kompetentny' - został uwzględniony pomimo wszystkich wymienionych powyżej trudności. W rzeczywistości procedura ewaluacyjna ograniczyła wpływ tego poziomu do kilku zaledwie jednostek szkoleniowych.
Typy szkół
